Home Team Programma Dagboek Uitslagen Sponsors Foto's

Sinds onze oprichting hebben we al twee keer mogen meedoen aan het Wereldkampioenschap voor clubteams. We kunnen je verzekeren dat het niet alleen een hele eer is om voor je land te mogen uitkomen, maar dat het een geweldige ervaring is.
Op deze pagina tref je eerst een verslag aan van het WK 2009 in Kühlungsborn, Duitsland. Scroll je door, dan kom je bij het verslag van het WK 2008 in Montalivet, Frankrijk.

Eindelijk was het dan zover, eind oktober 2009! Meer dan een jaar na de plaatsing via het NK reisden we af naar Kühlungsborn. Het WK werd gehouden aan de Oostzee, in de buurt van Rostock, in de voormalige DDR. We werden vergezeld door de ploegen van Edelkarper/Spro en EGHV Goes, en 14 andere teams.
Daags na het NK 2009 reisden Arthur (via de trein), Ed en Rob al naar de stekken om een week lang alles te verkennen. De organisatie had 5 potentiële parcoursen aangegeven, dus het was zaak om zoveel mogelijk kennis op te doen om een week later niet voor verrassingen te komen.
Het water bleek uitermate helder en ondiep, zo tot twee meter. Bij daglicht was er nauwelijks vis te vangen, maar zodra de schemering inviel, kwamen ook de vissen onder de kant, vooral gul en bot. Toch slaagden de verkenners er in om ook overdag een visje te vangen, maar alleen bij aanlandige wind als het water wat omgewoeld werd. Al snel was echter duidelijk dat het een hele toer zou worden om maatse vis (gul 38 cm en bot 25 cm) te vangen.
Woensdagnacht volgde Gilles en donderdagmorgen was het team compleet toen Martin en Erik arriveerden. Vanaf deze dag kon er dus gezamenlijk getraind worden van 15.00-20.00 uur, de opgegeven wedstrijdtijden.
Het Morada Resort, waar we in waren gehuisvest, was uitstekend. Ruime kamers en prima eten. Alhoewel we in de oefenweek voor de diners uitweken naar een lokaal restaurant, waar voor een schijntje gigantische steaks werden geserveerd, en naar de Chinees die uitblonk in pittige gerechten.
Vanaf nu bestonden de dagen uit opstaan, ontbijten, lijnen knopen, lunchen, slapen, vissen, dineren en slapen. Onderling werden de meest geavanceerde lijnen uitgewisseld, alhoewel op de slotdag zou blijken dat Engelsen en Italianen met mooie varianten aan de slag waren gegaan.
Het aas zou bestaan uit een ons zagers, 100 pieren en een haring. Haring was ons niet bekend en dus moest hiermee getraind worden. Vandaar dat Arthur als reserve/coach werd veroordeeld tot het vissen met uitsluitend haring. Dit leverde hem tot ieders verbazing echter een fraaie zeeforel op. Maar ja, bij de wedstrijd telt deze vissoort niet. Veel praten met elkaar, locals en het Spro-team leverde donderdag en vrijdag een schat aan informatie op. Wel hadden we een dompertje doordat de zorgvuldig bewaarde pieren de nacht niet overleefd hadden. Gelukkig bracht de lokale hengelsportzaak uitkomst en konden we de laatste trainingsdag ook voluit gaan. We konden de vissen prima gevangen krijgen, dus nu was nog de vraag waar we dat de laatste vrije trainingsdag verder in de praktijk konden brengen.
Inmiddels was ook de organisatie van het WK present en werd bekend dat we het hele WK op dezelfde stek zouden vissen. Plaats van handeling: het strand langs de boulevard van Kühlungsborn. Automatisch zouden wij daardoor onze laatste vrije sessie op dit parcours vissen. Deze zaterdag kregen we de bevestiging van wat we hadden uitgevonden en op de verwachte momenten kwam de verwachte hoeveelheid vis. In het algemeen moest de vis worden gevangen op de grens tussen kiezels en zand, zo’n 80-100 meter uit de laagwaterlijn. Hoe ruiger het water, hoe dichterbij de vis echter kwam, soms zelfs op 25 meter uit de kant!! De echter verre werpers konden over het zand heenvissen en bereikten een tweede kiezelzone op een meter of 150. Ook hier kon de vis worden gevangen. Daarnaast was het van groot belang om in het heldere water het aas in beweging te houden door af en toe even te “snokken” aan de lijn of het hele zaakje een paar centimeters te verplaatsen. Doorgaans leverde deze acties direct een kromme top op!


Zondag vond de openingsceremonie plaats. Deze was buiten en het was bar fris. Eerst met een treintje erheen en dan even wachten tot de optocht begon. Gelukkig was er een lange mars van een half uur zodat we een beetje warm werden. Op een plein werden de altijd belangrijke woorden uitgesproken door de burgemeester en andere afgevaardigden van de Duitse bond en vertegenwoordigers van de FIPS/Mer. Daarna werd het WK officieel geopend door middel van een geweersalvo, waarbij de Nederlandse deelnemers nog net op tijd dekking konden zoeken. Na afloop lekker een drankje gedronken met de Nederlandse en Belgische ploegen onder elkaar.

Maandag was de officiële trainingsdag en er stond een lekker branding. Omdat er bij daglicht zo weinig vis gevangen werd, besloten captains en organisatie vooraf de wedstrijden een uur later te beginnen, zodat uiteindelijk 4 uur werd gevist met 1 hengel, voorzien van 2 haken. Voor de uitslag tellen de vier beste resultaten per team: de slechtste telt dus niet mee. Deze trainingswedstrijd werd er over het hele parcours lekker vis gevangen en Ed pakte zelfs de individuele dagoverwinning. Ons team werd met overmacht eerste en we kregen daarmee opnieuw de bevestiging van onze bevindingen. Maar ja, deze wedstrijd telt niet mee, vanaf morgen gaat het er om.

De eerste wedstrijddag op dinsdag was er een met een heel ander gezicht dan de trainingsdag. De wind was aflandig en daarmee waren de vangsten direct stukken minder. In plaats van zoveel mogelijk maatse vis te vangen werd het een kwestie van ervoor te zorgen dát je vis vangt. Ondanks de individuele tweede plaats van Ed, komen we niet verder dan drie man met vis. Gilles en Erik vangen voldoende vissen van 37,5 centimeter, maar deze kunnen ongewaardeerd direct terug de zee in. Het eindresultaat is daardoor een tegenvallende negende plaats over-all en dat is een fikse domper. De twee Duitse ploegen pakken de 1e en 2e plek voor de Engelse ploeg en de ploeg van S.C. Marinella uit Italie.

Woensdag is de tweede wedstrijddag en het weer is bar en boos. Veel wind uit het oosten zwiept het zeewater op en een stevige branding maakt het vissen interessant. Het sneeuwt en hagelt tevens de eerste uren en de zuidelijke landenteams hebben het erg koud. Ook onze koukleum Gilles begeeft zich als een pinguin richting waterkant. Vooraf had Martin alle steknummers met de voorgaande vangsten in de lap-top ingevoerd, zodat we wisten welke vangsten verwacht konden worden. Hieruit bleek dat we niet slecht geloot hadden, hoewel er bij de stek van Gilles wat vraagtekens waren te zetten. Er bleek erg veel vis gevangen te worden, de winnaar had zelfs meer dan 700 vangstpunten (=centimeters + 10 punten per vis). Ed pakte opnieuw de vakwinst, dit keer een derde plaats over-all. Ook de andere verwachtingen kwamen uit en zo eindigden we op een derde plaats. Hierdoor stegen we gelijk naar de vierde plaats over-all.

Nu waren we halverwege het kampioenschap en het gaat niet verkeerd. In de wetenschap dat de komende twee dagen de wind weer aflandig zou zijn en ieder team wel een keer een slechte dag heeft, zijn er nog alle kansen.
Daarmee werd de derde wedstrijd op donderdag een zeer spannende. De vangsten bleken inderdaad een stuk minder. Martin kreeg ze gevangen, maar pas tegen het einde van de wedstrijd slagen Ed en Gilles er in vis te vangen. Rob ziet zijn top zelfs pas voor het eerst trillen als het eindsignaal klinkt. "Aber, er hat geklingelt!" Nu begint het speculeren en het blijkt al snel dat er naast ons maar weinig teams zijn met vier man vis. Echter, door de slechte vangsten krijgen degenen die niets vangen niet teveel punten aan de broek. Sterker nog, bij de einduitslag bleek dat teams met drie man met vis ons nog voorbij gaan… Ed behaalt met zijn ene vis opnieuw een vakoverwinning en eindigt nu als vierde over-all. We scoren een 7e plaats. De tussenstand wordt weer helemaal door elkaar geschud en alhoewel de teams dichter bij elkaar komen te staan, behouden we de vierde plaats in het tussenklassement. We kunnen de laatste dag nog eindigen op de 10e plaats, maar ook het kampioenschap ligt nog binnen bereik.

De laatste dag hopen we op een goede loting, want met de verwachte slechte visvangst zou dat weleens bepalend kunnen worden. Arthur trekt niet de slechtste nummers, dus vol goede moed startten we om 16.00 uur aan de finale.
De verwachting komt uit, want er wordt bijzonder weinig vis gevangen. In vak A worden door de 17 vissers bijvoorbeeld maar 5 vissen gevangen. Gelukkig heeft Erik daar de twee grootste van en wordt dus vakwinnaar. In vak B heeft Gilles al heel snel een bot, maar blijft met nog een gul steken op de 3e plaats. In de andere vakken is het net zo dramatisch. Vooraf weten we al dat Ed vandaag 5e gaat worden (hij had al een 1, 2, 3 en 4) gaat worden, maar de vis moest nog komen. Een bot van 38cm is uiteindelijk het resultaat. Martin en Rob verlaten het parcours zonder vis.

Nu begint het speculeren en géén team is blij. De Italianen, lijstaanvoerder, hebben maar één man met vis. De Engelsen, runner-up, hebben maar twee man met vis en ook de Duitse favouriet heeft maar drie man met vis. De spanning is te snijden, want alles is onzeker. Zeker is dat het klassment opnieuw overhoop gaat. Er zijn maar 60 maatse vissen gevangen op 85 vissers!
Om 23.30 komt het verlossende woord. We eindigen vandaag als vierde, Spanje (!!) wordt dagwinnaar. Inderdaad krijgen de Engelsen en Italianen veel punten aan de broek, maar ze redden het net! We stranden op 1 punt van het podium op de vierde plaats. Een prima resultaat met een katerig gevoel.

De Duitse ploeg van Sachsen-Anhalt wordt wereldkampioen, voor de Engelse ploeg van I.S.A.A en S.C.Marinella uit Italie. Ed wordt 2e in het individuele klassement, net als vorig jaar in Montalivet, maar je hebt er net zoveel aan als aan de 4e plaats als team.
Al met al was het een perfect georganiseerd WK met een goed resultaat.

Verslag van het WK Kustvissen voor teams in Montalivet 2008

Donderdag 22 mei

Na een lange maar vlot verlopen reis arriveerden we via de pont van Royan naar Le Verdon sur Mer langs de kust in Montalivet, een rustig kustplaatsje direct aan het strand. Normaal is het dorpje zo goed als verlaten en wonen er buiten het zomerseizoen slechts een handvol mensen. In de zomer echter bivakkeren hier 40.000 mensen die hier van de rust en de zee genieten.
Montalivet is het naturisten centrum van Frankrijk dus wel even aanpassen met al die blote mensen.
Na aankomst op het park werden we in een soort barakken gehuisvest, 3 man per huisje is wel erg klein en er is geen koelkast of ander comfort aanwezig. Ook is er geen koelgelegenheid op het park dus het was goed dat we koelkasten zelf meegnomen hadden. De prijs van 40 Euro per man per nacht is wel duur voor de kwaliteit die je krijgt en het is haast onmogelijk om met het materiaal van 3 man in een huisje te verblijven.

Op de eerste avond ( donderdag avond na de aankomst) eerst bij het Spro team gaan kijken die er al een dag eerder waren) om een indruk van het strand en de visserij.
Het strand kun je vergelijken met de stranden van s-Gravenzande alleen de vissoorten zijn verschillend, dorades, gladde haaien, trekkervissen, pietermannen, zeebaars en Franse zeebaars (gestippelde), goudharders en gewone (dunlip)harders.
Arjan Rijnberg had al 2 gladde haaien gevangen van over de meter en voor de rest was het wat kleine zeebaars, dorades en harders wat de klok sloeg, Ja Stam ving nog een tongetje.
Na een vermoeiende eerste dag van de reis en de eerste indrukken van de visserij gingen we om 23.00 naar bed

Vrijdag 23 mei

Vroeg uit bed en de hengels gepakt om te gaan voorvissen op het wedstrijdparcours met de meegenomen slik en kweekzagers.
Prima visweer en de vangsten waren redelijk, zeebaarsjes,zowel de normale als Franse zeebaarsjes, een paar harders, dorades, pietrmannen en een trekkersvis, geen gepen.Eric Goossens ving nog een mooie gladde haai van over de meter en Jan Stam raakte op het laatste moment nog een haai kwijt
S' avonds weer gaan vissen met de een dag later afgereisde maar veilig gearriveerde Erik en Edwin, maar dat leverde weinig op.

Zaterdag 24 mei

Met de nu complete korpsen van Fishtales Greys en Spro Gamakatsu gaan vissen op het wedstrijdparcours, moeilijke visserij op zeebaarsjes, harders en een enkele dorade, de visserij is minder dan de dagen ervoor maar we weten nu wel ongeveer hoe te vissen.
Na de gebakken tarbotten en tongen van Edwin de hengels wederom gepakt en gaan vissen op het strand van de camping, prima visserij op pietermannen en zeebaarsjes tot 30 cm. Geen grote vis gezien.
Om 23.00 terug op de camping met een voldaan gevoel en tot in de late uurtjes met elkaar en diverse andere teams geborreld

Zondag 25 mei

De officiële openingsdag en geheel in de nationale outfit opgetuigd in colonne naar Montalivet gereden alwaar geparkeerd werd op het dorpsplein. In lopende optocht naar het stadhuis alwaar er diverse toespraken werden gehouden door allerlei mensen van de organisatie en de burgenmeester, helaas alles in het Frans dus klapten we maar na iedere toespraak zonder eigenlijk te beseffen waarvoor we klapten.
Na het spelen van de volksliederen en het voorstellen van de teams werden we in het dorpshuis getrakteerd op wijn, noten en diverse hapjes, heel gezellig maar na een uurtje namen we afscheid en gingen de teams weer vissen op het zonovergoten strand.
Wederom taaie visserij op zeebaarsjes en harders, Erik Remijn pakte nog een mooie harder.
Toon Marijnissen en Arthur van Tienen moesten naar de captainvergadering en de plaatsloting, om 17.30 een Mediterrane borrel en na een uitstekende maaltijd om 23.00 naar bed gegaan met de wetenschap dat de kleine details het verschil gaan maken op dit W.K.. Morgen de officiële trainingsdag.


Groet,

Arthur

 

Officiële trainingsdag

Na al het vrije vissen was het nu echt menens en op maandag 26 mei was het om 12.15 het uitreiken van het aas, 1 doosje slikzagertjes, 2 doosjes Koreaanse zagertjes en 1 doosje vers de tube, een soort harde zager in een kokertje. Vis was niet aanwezig vanwege een staking van de Franse vissers, met de eerste wedstrijddag hopen we wel over vis als aas te beschikken maar echt vangen met vis doe je niet, de meeste vis vang je op de zagertjes.

Om 17.00 naar het wedstrijdwater gereden om daar om 19.00 met de training te beginnen. Door al het vooraf vissen wisten we wel ongeveer hoe te vissen en hadden ons s'morgens vooraf gaande aan de training al aardig wegwijs gemaakt met het vangen van harders in het ondiepe water, terwijl de visserij op klein spul zoals scholenbaars geen uitdaging meer voor ons is.
De verre visserij levert hoegenaamd niets op dus e.e.a moet in de branding,ertussen of net erbuiten gebeuren

Eurovissers-Greys/Fishtales team had de tactiek om op de trainingsdag gewoon ver weg te gaan vissen en eens alles rustig in de gaten te houden van de lokale teams van Frankrijk waar dit viswater geen geheimen meer voor heeft. De loting maakte uit dat Eurovissers-Greys/Fishtales korps naast het Edelkarper -Spro korps had geloot met aan weerszijden van beide korpsen het lokale Franse team en aan de andere zijde een Italiaanse team.

De Fransen namen een kick start en visten tijdens de trainingsdag alles aan flarden, wij hebben rustig toe gekeken en alles geanalyseerd wat de Fransen deden en vooral wat ze niet deden. Rob Penseelde loste nog een grote vis, waarschijnlijk een gladde haai of een ombervis. Het Edelkaprper-Spro korps viste wel met alle soorten onderlijnen en op alle afstanden. Uitslag van de traingswedstrijd was er wel maar wordt geen waarde aan gehecht, Voor de statistici onder u toch nog de uitslag, Edelkarper Spro 9e en Eurovissers-Greys/Fishtales 12e.
Gevangen vissen waren hoofdzakelijk harders, dunlip en goudharders, trekkervissen, Pietermannen, een paar gepen, zeebaarsjes en Franse zeebaarsjes en een paar dorades.

Veel geleerd van de manier van vissen van de Fransen en hierop onze onderlijnen aangepast naast de ons vertrouwde onderlijnen en op naar de 1e wedstrijddag!

1e wedstrijddag, mooie uitslag voor de 2 teams

Vroeg uit bed voor het ontbijt van half negen, alle maaltijden zijn trouwens uitstekend hier! En daarna even een analyse van de trainingswedstrijd. Onderlijnen maken en aanpassen duurt ook wel een paar uur dus de ochtend waren we druk hiermee bezig.
Omdat het wedstrijdparcours over 4 dagen hetzelfde is zijn we rond laag water even op de plaatsen gaan kijken die we geloot hadden voor deze dag om zodoende een indruk te krijgen van de bodemgesteldheid en de ventule zwinnen en muien.
Als ontspanning voor de wedstrijd is het Edelkarper-Spro team gaan wandelen na de lunch terwijl de mannenEurovissers-Greys/Fishtales na de lunch even te bedde gingen. Om half 5 het aas opgehaald en naar het parcours afgereisd. Na wat kijken heen en weer en vooral op de Fransen letten en de Italianen( die stonden links en rechts van ons)klonk om 18.30 het startsignaal.
Direct werden er door de Fransen, Portugezen en Spanjaarden diverse trekkervissen gevangen en de gepen die we de hele week haast niet hadden gezien vlogen nu ineens de kant op. De harders waren er haast niet dus je moest zeer snel kunnen schakelen op de veranderde visserij.


Na het eerste schermutselingen kwamen wij als Hollandse teams langzaam in ons ritme en gingen we goed vis vangen, trekkervissen,zeebaars, Franse zeebaars(lijkt wel een zeeforel),kleine horsmakrelen,harders en Rob Punselie ving de grootse vis van de dag, een ombervis van een kilo, Arjan Rijnberg trok er veel vis uit en werd winnaar overall van de 1e dag.


Arjan Rijnberg dus een 1 in zijn vak, Martin van der Drift een 1 in zijn vak, Rob Punselie een 2 in zijn vak, Eric Goossens een 3 in zijn vak, Edwin van Tienen een 6 in zijn vak, Jan Stam een 7 in zijn vak,Jan Hennekam een 7 in zijn vak, Gilles Traas een 12 in zijn vak,Remi Lindhout een 14 in zijn vak en Erik remijn een 17 in zijn vak.
Edelkarper Spro na dag 1 op de 4e plaats en Eurovissers-Greys/Fishtales.
op een 5e plaats, een goede start!!

Arthur
 

Na een korte nacht weer vroeg uit de veren voor een typisch Frans ontbijt, croissants met boter en jam en een lekkere bak zwarte koffie. De emoties van de vorige dag even geëvalueerd en in teamverband de diverse opties van aanpassen van onderlijnen etc. doorgenomen.
Even een compliment aan de organisatie die strak en zeer goed is, het eten is fantastisch en de sfeer helemaal toppie!
Om 12.00 het aas op gehaald en om 14.00 naar het water vertrokken om aan de 2e wedstrijd te gaan beginnen.
Toen we wegreden was de zon volop aanwezig en niemand had er erg in dat het misschien zou gaan spoken die dag.
Na een uurtje vissen zagen we vanuit het oosten een zeer grote onweersbij aankomen maar die bleef gelukkig net voor de kust hangen, de organisatie was alert en had de vuurpijl om de hele zaak af te blazen al gereed maar gelukkig bleef de onweersbui op kleine afstand van ons.

De wedstrijd op zich was er een met vele gezichten en grote verschuivingen in de stand. Edwin, Rob en Martin hadden een stek waar het wemelde van de harders toen we een uur voor tijd de boel aan het optuigen waren maar met lede ogen moesten de jongens aanzien dat het tijd in hun nadeel was en toen het beginsignaal ging waren de harders bijna weg, Rob wist er nog een te vangen en Edwin ook.


De wedstrijd werd beheerst door trekkervissen in vak A en harders in vak E, B,C en D waren slechte vakken waar haast geen vis uitkwam
Edelkarper Spro korps deed goede zaken en visten een 1,een 3 en 3 vieren en staan na 2 dagen op de 1e plaats met 5 punten op 2 punten gevolgd door de plaatselijke club A.S. Gagnes.

Eurovissers-Greys Fishtales had een slechte dag door mindere vangsten in vak A en E en staan nu op de 10e plaats met 18 punten.
De 3e en 4 e wedstrijd worden vandaag om 19.30 tot 22.30 en morgen van 09.00 tot 13.00 uur vervist dus de einduitslag en update stuur ik zaterdag wanneer er daar tijd voor is .

 

Dag met wisselende stemming vooral bij Eurovissers-Greys/Fishtales omdatde 13e plek van gisteren hard aankwam, zaak is nu om het koppie erbij te houden en de schouders er weer onder te zetten.Mentale hardheid is niet voor een ieder weggelegd maar wel noodzakelijk om op dit niveau meet te kunnen doen. Edelkarper-Spro is op dat gebied een brok ervaring en hebben al het nodige meegemaakt.
Omdat we in de avond moesten vissen zijn Martin en Erik even aan het strand gaan vissen om wat dingen uit te proberen. Met een goed gevoel begonnen aan de wedstrijd van 18.30 tot 22.30

Gelijk al mooie vangsten over het hele parcours, trekkervissen, harders en zeebaarsjes waren het credo en beide korpsen gingen als een speer, Thuislanden en zelfs het lokale team verslaan op hun strand is het mooiste wat je kan overkomen als wedstrijdvisser. Toen het donker werd ving Edwin van Tienen nog 3 ombervissen en Rob Punselie 1 ombervis om aan alle twijfel een eind te brengen en om 01.00 s'nachts werd het duidelijk dat Eurovissers-Greys/Fishtales de dagoverwinning pakte gevolgd door Edelkarper Spro.

Met een fantastische 1e plaats voor het Edelkarper -Spro team en een 3e plaats voor het Eurovissers-Greys tem in het tussenklassement direct naar bed want 5 uur later moesten we weer uit de veren voor de laatste wedstrijd

Arthur

 

De laatste dag kwam het erop aan om niet teveel toe te geven en dus voor de winst te gaan op het zonovergoten parcours met een stevige branding die grote golven sloeg op het strand, de ideale plek voor harders om allerlei wormachtigen te zoeken.  In vak E waar de meeste harders zitten kwamen dan ook direct na het beginsignaal de eerste harders de kant op De trekkervissen ware niet in die aantallen aanwezig om gericht erop te vissen dus moesten de meeste vissen in de branding of net eroverheen gevangen worden. Zowel Eurovissers-Greys/Fishtales als Edelkarper-Spro deden goede zaken al werd het het laatste half uur wel even billenknijpen toen de Zuid Europeanen de harders goed ontdekt hadden.


Het was al snel duidelijk dat Edelkarper Spro goede uitslagen had en dus de geweldige prestaties van afgelopen jaar voortzette met het ultieme wat je als verenigings korps kunt bereiken, het Wereldkampioenschap!
Na de weging werd duidelijk dat Eurovissers-Greys/Fishtales de opgebouwde voorsprong kon handhaven en zodoende naast de wereldkampioenen van Edelkarper- pro op het podium staat om de bronzen medaille in ontvangst te nemen!